| sorapat's profileapple's worldPhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
19 May Thaifexได้เวลาอัพบลอกซะที วันนี้เพิ่งไปงาน thaifex มาเดินไปเยอะเหมือนกัน(แอบเมื่อย) รู้สึกว่างานปีนี้ไม่ค่อยมีให้ชิมมากนัก (คือสู้ปีก่อนๆไม่ได้งาย) แบบว่าเปนพวกกินดะ พอเค้าไม่ค่อยมีให้ชิมเลยแอบเซงเรย แต่ไม่เปงไร สรพัชร บ่ยั่น ก้อไปกินอันที่เค้าให้ชิมก้อด้ายวะ
แต่จิงๆเรื่องที่จะมาเมาท์ไม่ใช่แค่นั้น คือขากลับก้อไปแบกของกลับมาเยอะมาก แบบว่าแทบจะเอาปากคาบมาได้ ตอนเอานี่ไม่ได้นึกถึงขากลับกันเลยว่าจะกลับกันยังไง แต่ยังไงก้อแล้วแต่ที่สามารถกลับมาโดยสวัสดิภาพทั้งแม่ ลูก ตอนมาเหนของที่กองรวมกันตอนจะกลับบ้าน คือแบบว่ามองหน้าแม่แล้วแบบ แม่งจะเอากลับกันยังไงวะ จิงๆแล้วคืองกนั่นเอง เพราะส่วยใหญ่เปนของที่เค้าให้มา ความงกมันบังตาก้อเงี๊ยะ ตอนนี้กะลังอยากเจอเพื่อนๆมักๆ ไว้ยังไงจะมา อัพใหม่นะ
คิดถึงเพื่อนๆทุกคน
07 May life's purposeเมื่อวานพี่เพิ่งพาไปกินข้าวมา จิงๆแล้วเรื่องพาไปกินเหมือนจะเปนแค่จุดประสงค์รอง แต่หลักๆแล้วเหมือนจะเตือนๆให้เตรียมตัวกับอนาคต ที่เริ่มใกล้เข้ามาแล้ว เหมือนว่าคนเรามันต้องมีจุดประสงค์อย่างนึงไว้ก่อน แล้วพยายามทำให้ตัวเองไปถึงจุดประสงค์นั้นให้ได้ อย่าลืมมันซะล่ะ อะไรประมาณนี้ ซึ่งเหมือนเปนการสอนกันขนานใหญ่ เพราะพี่ไม่เคยที่จะสอนกันเปนเรื่องเปนราวนานขนาดนี้ แต่ก้อดีแล้วล่ะ
อีกอย่างหลังจากได้คุยกันทั้งพี่และนุ่น (ที่ได้ไปกินกันด้วย อีใหม่พลาดซะแร้ว) เริ่มรู้สึกว่าเป้าหมายที่ตัวเองตั้งไว้กลายเปน
สิ่งที่ยังห่างไกลความจิงอยู่พอสมควร ตอนนี้เลยได้จุดมุ่งหมายใหม่คือ หาทางไปเรียนต่อเมืองนอกให้ได้ แบบไปหาทุนเรียนเอาน่ะ ตั้งใจไว้ว่าไม่เกิน 2 ปี ต้องไปให้ได้ แต่ตอนนี้คงยังทำงานเก็บประสบการณ์ไปเรื่อยๆก่อน พอถึงเวลาจะได้รู้ว่าควรเรียนต่อด้านไหน ควรเปนด้านที่เราชอบมันจิงๆ เพราะรู้สึกว่าตัวเองอาจมาผิดทางซะตั้งแต่ 4 ปีที่แล้ว(ช่วงนี้คำนี้พูดบ่อยมาก)
ตอนนี้อารมณ์ตัวเองก้อยังไม่คงที่ มีเรื่องให้ว้าวุ่นใจอยู่ตลอด ซึ่งหวังว่าอีกไม่นาน มันคงจะทุเลา หรือไม่ก้อหายไปซะ จะได้สบายใจขึ้น
เอาเถอะชีวิตคนเรามันต้องก้าวต่อ ไม่มีอะไรสำเร็จในครั้งแรก (ถูกมั๊ยเพื่อน!!)
จิงแล้วอาทิดนี้กะไม่อัพแล้ว แต่ก้อมีเรื่องให้อัพจนด้าย
ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่เข้ามาอ่านจนจบ
ไว้ต่อคราวหน้า
|
|
|
